در آستانهی صبحگاهی که بادهای مرداد، بوی تلاش و شیفتگی میداد، دبیرستان ماندگار البرز، این کهنسالِ سرافراز علم، میزبان آیینی شد که در آن، تاریخ و فردا به هم گره میخورد. دوشنبهای که بیست و ششمین روزِ گرمِ تابستان را بر پیشانی داشت، دانشآموزانِ کنکوریِ هزار و چهارصد و پنج، با گامهایی محکم و دلی لبریز از امید، زیر سایهی قرآن کریم عبور کردند؛ گویی که هر قدم، پیمانی دوباره با نور و معرفت بود.
در این وداعِ باشکوه، دیوارهای آجریِ مدرسه، زمزمهی دعاهای مادرانه را در خود پیچیدند و نگاههای پدرانه، مسیری از جنس اعتماد برایشان ترسیم کرد. بدرقهشان کردند با اشکهای شوق و دستهایی که برایشان آرزوی گشایش داشتند؛ چرا که میدانستند این قافله، به سوی وادیهایی تازه در حرکت است.
و اینک، این عزیزانِ آخرین روزهایِ نوجوانی، به زودی پشتِ پلههایِ جلسهی امتحان خواهند ایستاد تا با قلمی از جنسِ آرزو، نقطهی پایانی بر یک دوران و سرآغازی پرشکوه بر فصلِ تازهی زندگیشان بنگارند. جاده در پیش است، و افق، روشن.
به امید موفقیت و سرفرازی پسران سختکوش البرزی